Autor urodzony w 1938 roku, z wykształcenia inżynier budownictwa. Staż inżynierski odbył w Kairze. Równolegle z podjęciem pracy zawodowej rozpoczął studia na Wydziale Afrykanistyki UW. Po ukończeniu afrykanistyki i podyplomowego studium Organizacji i Ekonomiki Budownictwa PW sprawował wiele funkcji kierowniczych w dużych przedsiębiorstwach budowlanych. Uczestnictwo w realizacji poważnych inwestycji licencyjnych, modernizujących polską gospodarkę lat 70-tych przyniosło odznaczenia Orderami Odrodzenia Polski: Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim. Aktywnie uczestniczył w transformacji gospodarczej lat 90-tych będąc prezesem Budokor S.A., prokurentem Mostostal-Eksport S.A. i członkiem rad nadzorczych kilku przedsiębiorstw budowlanych. Za osiągnięcia na tym polu oraz za realizację kilku znaczących i wyróżnionych obiektów budowlanych otrzymał Krzyż Komandorski OOP. Radny m. st. Warszawy w kadencji 1994-1998. Żona Barbara, syn Marek.
     W młodości żeglarz i taternik. Pasję podróżniczą i fotograficzną rozpoczął od wspinaczek i wyjazdów do Egiptu, Sudanu, Algerii i Hiszpanii, z których to wyjazdów opublikował zdjęcia w tygodniku Świat i na wystawie w Politechnice Łódzkiej. W latach 60-tych i 70-tych pływał po Morzu Północnym, zwiedził Turcję, prawie całą Europę i trzy wschodnie stany USA. W latach 80-tych, będąc członkiem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi odbył podróż z Pekinu do Delhi i z Bangkoku do Singapuru. Cztery duże wyprawy do Indii zaowocowały opublikowaniem zdjęć w albumach "Muzyka Indii" (2000 r.) i "Magia Indii" (2001 r.). Zdjęcia z Indii i Nepalu były także tematem wystawy w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego.
     Dalsze wyprawy to podróż dookoła świata i wyjazdy do: Brazylii, sześciu zachodnich stanów USA, Iranu, Meksyku, Jemenu, Ekwadoru, Wenezueli, Peru, Boliwii Emiratów Arabskich, na Maltę, Reunion, Mauritius oraz na dwa trekkingi - jeden do obozu szturmowego pod Mount Everest, drugi - do Sanktuarium Annapurny. Zwiedzenie trzech dalszych krajów z kręgu kultury buddyjskiej: Sri Lanki, Birmy i Kambodży zaowocowało opublikowaniem zdjęć w albumie "Buddyjskie Szlaki" (2004 r.) oraz na wystawach w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego i w Galerii Dong Nam Muzeum Azji i Pacyfiku. W roku 2005 wydał tomik "Gazeli" osiemnastowiecznego poety Mir Taki Mir piszącego w języku urdu, ilustrowany własnymi zdjęciami z Iranu i Indii. Dalsze podróże to wyjazdy do Etiopii, Chin (prowincja Yunnan, Syczuan, Tybet) oraz do Bhutanu i Nepalu, co zaowocowało wystawą fotografii pod tytułem "W kręgu buddyjskich kultur", która została zaprezentowana w Domu Polonii w Pułtusku oraz w Muzeum Regionalnym w Łukowie Podlaskim. Kolejno odwiedzane kraje to: Tunezja, Kenia, Tanzania i Zanzibar, po powrocie z którego otworzył wystawę "Buddyjskie kultury Azji" w Muzeum Zamojskim w Zamościu. Na przełomie 2005 i 2006 roku objeżdża Radżastan a w lutym odwiedza RPA, Zimbabwe, Zambie, Suazi. W marcu 2006 wydaje tomik poezji sufickiej ozdobiony własnymi fotografiami z Iranu, Indii, Jemenu i Tunezji pt. "Modlitwy Sufich" W kwietniu tego roku podróżuje słynną Karakorum Highway z Lahore do Kaszgaru, a stamtąd jedną z dróg Jedwabnego Szlaku do Beijingu. Kolejna publikacja to album fotograficzny dotyczący Afryki Wschodniej Pt. "Azania - zanikające piękno" . Pod tym nieco nostalgicznym tytułem usiłuje zobrazować wizualną istotę Afryki, która wydaje się odchodzić w przeszłość pod naporem wymogów ekonomi i cywilizacji białego człowieka. Wymowę zdjęć istotnie podkreśla zamieszczona w albumie poezja Zuzanny Abrysowskiej-Luty. W sierpniu zwiedził Kretę, a w listopadzie zaczynając od Namib Naukluft Park przemierza trasę liczącą 7000 km przez Namibię i Botswanę kończąc podróż zwiedzaniem Wielkiego Zimbabwe. Na stałej wystawie pt. "Afryka" w Muzeum Etnograficznym w Warszawie, umieszcza kilkanaście zdjęć z Afryki Wschodniej. Przełom roku 2006-2007 to opublikowanie w tygodniku "Przegląd" cykli zdjęć: "Jemen - kraj kadzidła, mirry i khatu", "Moro, znaczy witaj" przedstawiający lud ovaHimba i z okazji Dnia Kobiet "Kobiety Świata". W połowie roku 2007 odbył kolejną, piątą podróż do Chin. Tym razem była to trasa po cesarskich stolicach kraju. Po powrocie wydał książkę pod tytułem "Odchodzący świat - tropem kultur indiańskich i świata przyrody Ameryki Południowej" . Autorem jest znany w świecie polski etnolog, etnograf i kolekcjoner Borys Malkin .
     Pokłosiem wiosennej, piątej, kolejnej wyprawy do Chin było wydanie we wrześniu 2007 albumu fotograficznego "Państwo Środka" z tekstem Bogusława Zakrzewskiego i z mottem R. Kapuścińskiego "Trzeba się przeglądać w zwierciadle kultury Innych". Wprowadzenie napisał Andrzej Wawrzyniak kustosz Muzeum Azji i Pacyfiku. Album obejmuje zdjęcia z Chin Centralnych, Jedwabnego Szlaku, Tybetu i Chin Południowo Zachodnich. Promocji albumu w Muzeum Etnograficznym towarzyszyła miniwystawa zdjęć pt. Chiny mało znane. Podobne miniwystawy poświęcone Chinom i buddyzmowi w krajach Azji miały miejsce w Traffic Club, a Radżastanowi w Galerii R.I.O.
    W listopadzie 2007 autor wyjeżdża do Mali i Burkina Faso, gdzie odwiedza Dogonów, jeden z najbardziej tajemniczych ludów Afryki. Reportaże z tego wyjazdu ukazały się w Gazecie Wyborczej pod tytułem Z hogonem od wioski do wioski i w tygodniku Przegląd pod tytułem Ludzie z Syriusza. W tygodniku tym zamieszczony był także cykl zdjęć z Bhutanu pod tytułem Królestwo smoka. Na imprezie organizowanej przez Kontynent Warszawa zaprezentowane były zdjęcia z Chin, a na imprezie Jedno Miasto - Wiele Kultur oraz w Bielańskim Ośrodku Kultury zaprezentowane były zdjęcia pt Buddyzm Azji Południowo-Wschodniej .
    Podróżując w maju 2008 roku po Zachodniej Białorusi, a w sierpniu po Zachodniej Ukrainie penetruje miejsca związane z historią i kulturą Polski.
    Kolejną pozycją wydawniczą jest album fotograficzny "Oblicza Afryki" z tekstem Karoliny Marcinkowskiej zajmującej się kulturą i sztuką kontynentu w Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Album jest próbą scharakteryzowania żywiołu afrykańskiego obrazując jego mieszkańców, krajobrazy i budowle, życie codzienne, obrzędowość i sztukę poczynając od muzułmańskich Tuaregów, poprzez ludy animistyczne, chrześcijańskich mieszkańców RPA po wyznawców etiopskiego kościoła autokefalicznego.
    Koniec 2008 roku owocuje podróżą do Indonezji, w czasie której dociera do rejonu Tana Toraja na wyspie Sulawesi. Mieszkający tu Toradżowie słyną z budowania niezwykłych domów o fantazyjnych siodłowatych dachach i wyznawania kultury śmierci. Przejawia się ona, między innymi, wielodniowymi, skomplikowanymi pogrzebami będącymi najważniejszymi wydarzeniami w życiu tej społeczności.
    Po tej podróży autor wygłosił w Rotary Club prelekcje pt. Kosmiczny Lud Toradżów, a w numerze 43 "Przeglądu" zamieścił artykuł poświęcony ich kulturze śmierci.
    Na początku 2009 roku ukazuje się drugie wydanie albumu Oblicza Afryki. W II kwartale tego roku ma miejsce wyjazd do Uzbekistanu śladami pereł architektury perskiej a następnie do Japonii. W następstwie tych wyjazdów i w oparciu o poprzednio zgromadzone materiały zostaje opracowany album Koloryty Azji przypominający, że na tym kontynencie powstały wszystkie wielkie religie świata ukształtowane przez najstarsze cywilizacje ludzkości. Promocje tego albumu miały miejsce w Galerii Azjatyckiej Muzeum Azji i Pacyfiku oraz w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Koniec roku przynosi podróż do Chile, Argentyny i na Wyspę Wielkanocną oraz drugie wydanie albumu Koloryty Azji.
    Początek roku 2010 to podróż do Ameryki Środkowej szlakiem wulkanów Kostaryki, Nikaragui i Gwatemali oraz wystawa zdjęć na spotkaniu z kulturą Chin w ramach cyklu "Kultury Świata" w Wyzszej Szkole Ekonomicznej. Kolejne wystawy zdjęć to: "Pamiątki z podróży do Azji" w Muzeum Regionalnym Wągrowca oraz "Jemen, królestwo miry, kadzidła i qatu" w Bielańskim Ośrodku Kultury.